Schoolfoto's zijn vaak een ondergeschoven kindje als het gaat om scrappen. Op diverse forums waar ik kom, zie ik vaak topics van mede-scrappers die vragen om wat inspiratie als het gaat om schoolfoto's. Ik zat daar ook al een tijdje mee te worstelen, en door de workshop van vorige week bij Paper&Pictures en door een blogbericht van Moniek (klik hier) kreeg ik een idee over wat ik met de schoolfoto's wilde gaan doen.Ik ga de foto's niet verwerken in hun grote 12" albums, maar ik ga er een apart fotoboek van maken met page-protectors van 8"x8". In het album komen niet alleen de portretfoto's en de groepsfoto's maar ook foto's van leuke gebeurtenissen op school. De pageprotectors ga ik inbinden met de bind-it-all en dat betekent dat er dus een heleboel gaatjes extra moeten komen in die plasic dingen en ik kan je vertellen dat dat geen leuke klus is. Mijn bind-it-all is namelijk niet zo scherp meer, dat hij keurig door het plastic snijdt, dus als ik de gaatjes heb gemaakt moet ik deze nog wel met een schaartje netjes uitknippen.
Het schoolalbum van Cas (en ook die van Olivier) gaat beginnen met de foto's van het kinderdagverblijf, daar komt namelijk ook ieder jaar de schoolfotograaf en ik vind dat die foto's dan ook het begin horen te zijn van het schoolalbum.
Van Cas heb ik inmiddels al van 3 jaar schoolfoto's (van Olivier nog niets) en ook heb ik al een paar leuke foto's van Cas en zijn vriendjes op het KDV.Cas heeft namelijk al twee vriendjes op het KDV waar hij altijd mee speelt, Stef en Kate. Als ze met zijn drietje op de groep zijn, hebben ze alleen maar oog voor elkaar. Ze maken nooit ruzie en zijn echt heel gebroederlijk met z'n drietjes. Afgelopen week was ik even bij Cas op de groep (een voordeel van werken op het KDV waar de kinderen naar toe gaan) en toen zag ik Cas en Stef samen op het kasteel klauteren. Toen Cas er genoeg van had en wilde gaan kleien, pakte hij niet alleen een placemat voor zichzelf maar ook voor Stef en toen alles op tafel klaar stond om te gaan beginnen, liep hij naar Stef toe, pakte zijn handje en leidde hem mee naar de tafel waar alles klaar stond. Stef liet het allemaal braaf gebeuren, schattig toch.......Voor 
het schoolalbum heb ik de eerste layout klaar, de schoolfoto van oktober 2007 toen Cas nog maar net een paar dagen naar het kinderdagverblijf ging. Als jullie op de link hierboven naar de blog van Moniek hebben geklikt, dan zien jullie dat het gewoon een ordinaire lift is van één van de pagina's die Moniek heeft gemaakt. Maarja...... ik ben dan ook een enorm fan van Moniek. Haar manier van scrappen (niet te drukke layouts, zodat alle aandacht gaat naar de foto en uitgebreide journaling) is zo waanzinnig mooi. Bovendien kan Moniek altijd precies het juiste papier bij een foto vinden, een talent dat ik helaas niet bezit..... ik kan nog wel eens iets maken, waarvan ik uiteindelijk denk "nee, dat had toch ander papier moeten zijn".Ach...... je kunt niet alles hebben!Voor deze layout heb ik papier gebruikt van Basic Grey uit de serie Gypsie. Het is al een hele oude lijn van Basic Grey, maar nog steeds vin dik het heel erg mooi papier. De zwarte titel is uit zwart Bazzill cardstock (raven) gesneden met de Cricut (lettertype Impact, lettergrootte 0.65"). De journaling heb ik op wit papier geprint en vervolgens in reepjes gesneden en op de layout geplakt. De stempel boven de journaling is van Teressa Collins "Friendship Scroll". Verder heb ik langs de bovenkant en de rechterzijkant geborduurd met rode borduurgaren. De gaatjes heb ik eerst met de naaimachine gemaakt, zodat de afstand tussen gaatjes ongeveer gelijk zou worden en daarna heb ik geborduurd.Liefs Nicole
Alsof ik niet al genoeg te doen heb met al het scrappen....... Vandaag heeft een collega me enthousiast gekregen voor breien. Op het kinderdagverblijf waar ik werk, hebben de pedagogisch medewerkers vorig jaar een brei-workshop op de BSO gegeven. Als gevolg daarvan zijn er niet alleen kinderen enthousiast aan het breien gegaan, maar ook enkele pedagogisch medewerksters zelf zijn enthousiast aan het breien geslagen. Vorige week kreeg ik van Marianne al een mailtje met foto's van wat ze allemaal al had gemaakt en vandaag had Henriëtte het konijn meegenomen dat ze aan het maken is. Breien heb ik vroeger (echt lang, lang geleden) ook gedaan. Ik weet nog dat ik een keer een blauw/wit gestreepte trui heb gemaakt en ook een roze vest met vleermuismouwen.
Op een gegeven moment werd ik te kritisch op mijn eigen werk en vond toen ineens dat zelfgemaakte dingen het niet meer waren. Ik was van mening dat iedereen het wel kon zien als ik iets zelfgemaakt had en dat wilde ik niet. Dat was dus het einde van mijn brei-periode.
Maar nu ik het koni
jn van Henriëtte heb gezien, gaat het toch weer kriebelen en dus ben ik ook op zoek gegaan naar een leuk breipatroon. Op een knuffelkonijn voor de jongens hoef ik tenslotte niet zo kritisch te zijn. Ze hoeven het niet aan te trekken, het hoeft alleen maar lekker te knuffelen.
Vanavond
heb ik spullen besteld om dit konijn te maken. Ik heb besloten mezelf enige creatieve vrijheid toe te staan en ga dus het konijn met een blauw broekje maken, maar verder zal ik het patroon netjes blijven volgen. Nu heb ik 's avonds ook wat te doen als ik toch nog eens TV wil kijken :-)
Liefs Nicole
Het is alweer even geleden dat ik geblogged heb en dat komt voornamelijk omdat ik niet zoveel gescrapt heb deze week. Ik zit een beetje met een scrappersblock en ik weet heel goed hoe ik daaraan ben gekomen.......
Ik ben vorige week begonnen aan een Card Organiser en die wil maar niet vlotten; ik vind het papier dat ik heb gebruikt eigenlijk niet leuk, ik weet eigenlijk ook niet eens waarom ik aan een card organiser begonnen ben, want als er iemand "terrible" is in het versturen van verjaardagskaarten dan ben ik het wel (lees: ik vergeet het meestal) en daar komt nog bij, dat ik niet graag kaarten maak, omdat ik mijn eigengemaakte kaarten gewoon altijd nét niet leuk genoeg vind. Een voorbeeldje is deze kaart, gemaakt voor Guido zijn eerste verjaardag volgende week. Ik kan het niet uitleggen maar de kaart is het toch nét niet. Ik zal hem wel versturen, hij is te mooi voor de prullenbak, maar toch........
Dus....... die card-organiser zit me in de weg (gooi hem dan gewoon weg hoor ik jullie al denken, nou dat zal zijn lot ook wel worden). Ik heb er de hele week naar zitten staren en sommige avonden ben ik er een klein beetje mee verder gegaan. Hij is nu bijna af. Ik denk dat het meer moeite kost om hem weg te gooien dan om hem af te maken, dus misschien blog ik binnenkort wel foto's van een complete card-organiser en koop ik gewoon een hele voorraad kant en klare verjaardagskaarten. Wie weet...............Vrijdagavond wilde ik eens even met wat anders aan de slag dan met die rottige card-organiser :-)
De afgelopen tijd ben ik net zo slecht in afspraken onthouden als ik mijn hele leven al ben in verjaardagskaarten versturen en dus vond ik het tijd voor een agenda. Ik heb daarom afgelopen vrijdag een inhoud gekocht voor een succes-agenda (mini-editie) en wilde daar zelf een kaft voor scrappen en met boekbindringen inbinden. Op die manier kan ik jaren met de kaft doen en kan ik af en toe iets aan de agenda toevoegen (met name recente foto's van de jongen natuurlijk). Tja en wat voor papier heb ik daar natuurlijk voor gebruikt??????
Jawel..... het Tilda papier (die van mijn BOM en die van het mini-boekje van Julia).
Ik kan er niets aan doen, ik ben gewoon echt gek op het Tilda papier en dan met name het zwarte bloemetjespapier. In eerste instantie had ik twee stukjes chipboard op maat gesneden (eentje voor de voor- en eentje voor de achterkant) en dat netjes met het designpapier gekaft. Alleen na 1 dag in mijn tas, begonnen de hoekjes van het papier van de kaft al lelijk te worden en dus heb ik vandaag nieuwe kaftjes gemaakt en het papier eerst met boeklon beplakt. Nu blijft het voorlopig wel netjes!
Dit is het resultaat geworden; een lief, klein agendaatje (afmeting 7 x 10 cm.)met genoeg ruimte voor foto's. In de agenda zit al een fotopaginaatje, niet gescrapt, maar gewoon twee foto's iets kleiner dan de afmeting van de agenda die ik vervolgens met mijn lamineerapparaat heb gesealed en op maat heb gesneden. Als je op de tweede foto goed kijkt, dan zie je de fotopagina zitten.
Ik ben er echt helemaal blij mee.
Om nog even verder van mijn scrappersblock te geraken, heb ik me afgelopen woensdag opgegeven voor een workshop "school & more" bij Paper & Pictures. Het was een geweldige workshop, ben de hele dag hard aan het werk geweest maar kreeg het gehele project toch nog niet af. Dus ben ik gisterenavond thuis nog even verder gegaan.De basis van mijn boekje is af, maar het boekje komt in een "schoolbord"; gemaakt van chipboard, bewerkt met echte schoolbordverf en dat is nog niet helemaal af. Ik moet nog even zwarte tape bij de HEMA gaan halen om het helemaal mooi te maken en in elkaar te zetten.Ik kan wel vast een sneakje van het schoolbord laten zien, maar moet er dus wel bijzeggen dat dit een foto van het originele exemplaar is, gemaakt door Antoinette Dekker (die ook de workshop gaf).
De tweede foto is een foto van mijn eigen boekje. Meestal denk ik tijdens een workshop "dat moet ik thuis nog maar eens wat netter overnieuw maken", maar dat is bij dit boekje absoluut niet het geval. Ik heb heel netjes gewerkt en ik ben heel tevreden over het resultaat. Ik moet nu nog even bedenken welke foto's ik er in wil scrappen. Ik had me bedacht dat ik er een boekje met foto's over mijn HEAO-tijd van wilde maken. Enige tijd geleden kwam Cas ineens aanzetten met die foto's (hij had ze ergens uit een laatje gehaald) en omdat ik niet wilde dat Cas die foto's zou kreuken of verscheuren, heb ik ze toen opgeborgen...... te goed opgeborgen. Ik kan ze even nergens meer vinden. Als ik de komende week dus ook niet zoveel blog, dan komt dat niet door mijn scrappersblock (die ben ik dankzij de workshop van Antoinette inmiddels wel kwijt) maar dan ben ik op zoek naar de foto's van mijn HEAO-tijd.Liefs Nicole
Ze doen het zo goed! We zijn al helemaal aan het aftellen totdat we ze mogen ophalen (nog 45 dagen en dan zijn ze 8 weken). Gelukkig krijgen we van Sandra regelmatig foto's via de mail.
Ze zijn toch om te zoenen???????Liefs Nicole
Vandaag ben ik onverwachts thuis. Olivier heeft gisteren zijn 2e prikjes gekregen en is daarvan wat van slag (hij heeft wat koorts en is de hele dag al een beetje klagerig aan het huilen). Op het KDV zijn is dan natuurlijk niet zo leuk en dus heb ik hem aan het eind van de ochtend weer mee naar huis genomen. Thuis eerst nog wat werken (lang leve internet!) en nu sinds een uurtje lekker aan het scrappen. Sinds afgelopen zondag heb ik me met onderstaande lootje bezig gehouden.Voor Olivier ben ik natuurlijk ook per maand aan het bijhouden wat er voor bijzonders in zijn leventje gebeurt; wat hij heeft geleerd, wat hij heeft gedaan en wat voor nieuwe ervaringen hij heeft opgedaan.
Voor zijn boek heb ik twee layouts gemaakt (nou ja..... eigenlijk anderhalf). De eerste is dus de achterkant van een maandpagina en is gescrapt op een halfje (6"x12").
Het papier is van Basic Grey (dat blijft toch één van mijn favoriete merken) uit de serie Lemonade. De basis is designpapier "Poppy field". Bovenaan heb ik een strook designpapier "Sunshine" geplakt van 5 cm. breed. De journaling is geprint op een stukje "rustic cream" cardstock van Papertrey Ink. De randen daarvan zijn bewerkt met zwarte inkt. Naast de journaling zit een stempel uit de serie "Vintage labels" (klik hier). De foto is gemat op een stukje blauw designpapier " splash". De titel "beautiful & lovely" is met de cricut gesneden uit zwarte cardstock (lettertype Cooper STD Black). Rechtsonder op de pagina zit een "glazed brad" ook van Basic Grey - Lemonade.
Gisterenavond zat ik eens door alle foto's te zoeken die ik al van Olivier heb gemaakt en altijd als ik onderstaande foto zie, dan voel ik weer wat ik de eerste week zo vaak heb gevoeld; geluk, verdriet en onmacht.
Ik weet zeker dat ik de moeizame start van Olivier en alles wat er in zijn eerste week is gebeurd, inmiddels een plekje heb gegeven en waarom ook niet: het gaat nu onzettend goed met hem en ik heb inmiddels echt het vertrouwen weer terug dat Olivier helemaal is hersteld en dat hij best wat kan hebben. Maar toch...... deze foto raakt me iedere keer weer! En dus vond ik het tijd om hem te scrappen. en dat heb ik gedaan!
De foto heb ik op A4 formaat uitgeprint en vervolgens op zwart cardstock gemat, waarbij aan de linkerkant een bredere rand is gelaten dan aan de rechterkant). De tekst " you teach me something new every single day" is een overlay van Ali Edwards "You sentiment quotes".
In mijn onderste papierbak (eigenlijk de papierbak met designpapier dat ik nog steeds heel mooi vind maar waarvan ik niet denk dat ik het ooit zal gebruiken) vond ik een vel designpapier van prima marketing dat qua kleur echt perfect bij de foto paste, uit de serie Iron Orchid " rue 88 collection". Aan de linkerkant heb ik (ook op rustic cream cardstock) de journaling geprint en daarnaast zit een klein strookje van de achterkant van het designpapier van prima marketing. Onder de foto zit een zwarte crystal-swirl van ZVA. Op de foto heb ik een "family die cut charm" van Teressa Collins geplakt met de tekst "together forever" en daaronder zit een bedeltje in de vorm van een kroontje.
Inmiddels is het klagerige gehuil van Olivier opgehouden en ik vermoed dat hij nu echt lekker in slaap is gevallen (dat mag ook wel want hij heeft voor het laatst geslapen vanmorgen tot half acht). Ik ga eens even om het hoekje van zijn slaapkamerdeur kijken.
Liefs Nicole
het schoolalbum heb ik de eerste layout klaar, de schoolfoto van oktober 2007 toen Cas nog maar net een paar dagen naar het kinderdagverblijf ging. Als jullie op de link hierboven naar de blog van Moniek hebben geklikt, dan zien jullie dat het gewoon een ordinaire lift is van één van de pagina's die Moniek heeft gemaakt. Maarja...... ik ben dan ook een enorm fan van Moniek. Haar manier van scrappen (niet te drukke layouts, zodat alle aandacht gaat naar de foto en uitgebreide journaling) is zo waanzinnig mooi. Bovendien kan Moniek altijd precies het juiste papier bij een foto vinden, een talent dat ik helaas niet bezit..... ik kan nog wel eens iets maken, waarvan ik uiteindelijk denk "nee, dat had toch ander papier moeten zijn".
