twee layouts.....

.... met hetzelfde papier.
Eentje voor in Olivier zijn boek en eentje voor in Cas zijn boek.
Het papier is van My Mind's Eye - State of the heart en lag al een tijdje te wachten tot ik geschikte foto's had.

Dit is de layout voor Cas:
Op de layout voor Cas heb ik een journaling geschreven over de voortgang van het praten van Cas. Het heeft lang geduurd voordat Cas zich een beetje goed kon uitdrukken; tot grote frustratie van hemzelf en van ons. Maar nu gaat het allemaal goed en kletst hij soms de oren van je kop. Heerlijk en soms ook lachwekkend, lees de journaling maar eens:




















Dit is de layout voor Olivier:
Een halve als achterkant van een kalenderpagina waarin ik zijn ontwikkeling bijhoudt.











Zo nu ga ik nog even genieten van het heerlijke weer en de koninginnedag!

Liefs Nicole

fotolijstjes-fotolijst

Op het blog van Ali Edwards zag ik laatst deze foto (in haar blogbericht over foto's in en om het huis) en ik was helemaal weg van deze fotolijstjes zo dicht naast elkaar aan een muur. Dat wilde ik ook (en dat is voor mij heel bijzonder, want wij wonen al 5 jaar met kale muren omdat ik nooit tevreden ben over een schilderij, fotolijst of spiegel aan de muur)!

Ik ben diezelfde week nog naar Ikea geweest om 12 fotolijstjes te kopen en had Arjan gevraagd of hij de fotolijstjes op dezelfde manier aan de muur kon bevestigen. Arjan had het geweldige idee om de fotolijstjes eerst aan elkaar te bevestigen, zodat ze ook echt netjes naast en onder elkaar zouden hangen. Zo hebben we dus een "fotolijstjes-fotolijst" gemaakt en deze hangt nu eindelijk in de hal.
Ik ben er zo blij mee!

Liefs Nicole

Volendam

We kunnen nog maar heel even genieten van de tijd dat Cas thuis is. Na de zomervakantie gaat Cas naar school en natuurlijk is hij het eerste jaar nog niet leerplichtig en kunnen we hem nog zo vaak thuishouden als we willen, maar dat ben ik niet van plan. Cas zal er toch aan moeten wennen dat hij naar school moet en de regelmaat van dagelijks naar school zal hem goed doen.
Daarom zijn we vandaag een dagje met Cas op stap geweest, naar Volendam.
Volendam stond al een tijdje hoog op mijn verlanglijstje van plaatsen die ik graag wil zien. Het was vandaag natuurlijk stralend mooi weer, we hebben in Volendam heerlijk genoten van het IJsselmeer, van de haven, van een terrasje, van de winkeltjes en van het verkleden in klederdracht, want een bezoekje aan Volendam is niet compleet als je niet een foto van jezelf in klederdracht hebt!
Cas vond die klederdracht (en vooral de klompen) wel heel erg grappig. Toen hij zijn pakje aan had, zei ik tegen hem: "je ziet er nu echt uit als een boef", waarop Cas een beetje begon te giechelen en tegen mij en Arjan zei " jij bent mamma-boef en jij bent pappa-boef en ik ben Cas-boef". Hij werd er helemaal druk van en ik was bang dat het moeilijk zou worden om hem stil voor de fotocamera te krijgen, maar dat viel mee. Cas deed heel erg zijn best om te lachen, zijn hoofd recht te houden (en dat is niet zo goed gelukt) en om lachend op de foto's te komen.
Het kostte nog wel wat moeite om Cas naast het bronzen beeld van "'t Ootje" te krijgen. Toen Cas dat beeld zag was zijn eerste reactie "mamma dat is een enge nep-heks". Pas nadat hij had gezien dat er heel veel mensen met het bronzen beeld op de foto gingen, vond Cas het goed om er ook even naast te staan.

Hier een kleine collage van de foto's die we vandaag hebben gemaakt:












Liefs Nicole

zwemmen

Cas vond water nooit zo leuk. Oonder de douche wilde hij niet, want dan spetterde het water in zijn gezicht. Haren wassen, was tot voor kort een wekelijks terugkerend drama. Olivier die samen met Cas in bad zat te spetteren, krijg gelijk een grote mond van Cas.........
Nu ik wat meer tijd heb, ben ik een aantal keren met Cas gaan zwemmen en langzaam durft Cas iedere keer weer wat meer. De eerste keren mocht ik hem ab-so-luut niet loslaten in het zwembad, want anders begon hij hard te gillen en in het peuterbad van de glijbaan was het moedigste dat hij deed.
Langzaamaan liet ik Cas eraan wennen dat hij met de zwembandjes om bleef drijven in het water en de voorlaatste keer durfde hij in het kleine bubbelbad van het zit-randje af te springen zonder dat ik hem vasthield. Dat er daarbij soms water in zijn mond en op zijn gezicht kwam dat nam hij voor lief. In het grote bad mocht ik hem echter nog steeds niet los laten.
Vandaag zijn we weer gaan zwemmen en in het bubbelbad mocht ik Cas niet meer vasthouden! Hij heeft gesprongen, gedreven en gezwommen als een echte waterrat. Uiteindelijk mocht ik hem in het grote bad ook loslaten en durfde hij alleen door de stroming te drijven; niet één keer, nee wel twintig keer!

Wat ben ik trots op mijn kleine grote man, die nu toch bijna zijn angst heeft overwonnen!










Liefs Nicole

Project Life 2011 : week 15

Wat gaat de tijd toch snel...... alweer een week voorbij!
Liefs Nicole